Kamera FPV

🟢 Start — zero wiedzy, proste słowa. 🟡 W praktyce — budujesz lub kupujesz, konkrety i kompromisy. 🔴 Dla specjalisty — fizyka i matematyka.

🟢 Start. Kamera FPV to oczy drona — jej jedynym zadaniem jest wysyłać obraz na żywo do gogli. To nie ona nagrywa piękne ujęcia (od tego jest kamera sportowa); ona ma pokazywać świat natychmiast. Dwa światy do wyboru: analog — obraz jak z lat 90., ale z minimalnym opóźnieniem i tani; cyfra (DJI, Walksnail, HDZero) — obraz HD, ale drożej i w zamkniętych ekosystemach.

🟡 W praktyce. Wybór systemu to wybór ekosystemu — kamera, nadajnik i gogle muszą do siebie pasować:

System	Obraz w goglach	Typowe opóźnienie*	Charakter zaniku sygnału
Analog	~480p, szumy	~5–15 ms	stopniowy — „śnieży", ale widzisz
HDZero	720p/90	~14 ms (stałe)	cyfrowy, ale przewidywalny
Walksnail	1080p	~22–32 ms	bloki/klatka przy słabym sygnale
DJI O4	1080p/100	~15 ms (Racing) – 30 ms	bloki/klatka przy słabym sygnale

wartości orientacyjne, zależne od trybu i wyświetlacza gogli. Poza systemem patrz na: rozmiar sensora (lepsza praca po zmierzchu), FOV, format 4:3 vs 16:9 (musi zgadzać się z ustawieniem gogli).

🔴 Dla specjalisty. Opóźnienie „szkło-do-szkła" to suma łańcucha: ekspozycja sensora → (w cyfrze) kodowanie H.264/H.265 → transmisja → dekodowanie → wyświetlacz. Analog nie koduje wcale — stąd jego przewaga latencyjna i „łagodna śmierć" sygnału: szum rośnie stopniowo, bo obraz nie jest pakietami. Cyfra adaptuje bitrate do jakości łącza, a przy braku danych zamraża klatki — dlatego lata się z marginesem RSSI, nie „do zera". Rolling shutter sensora + wibracje ramy = galaretka (jello) na obrazie: to problem mechaniczny (wyważenie śmigieł, tłumienie kamery), nie elektroniczny.